Gymnocalycium pflanzii
(Vaupel) Werdermann, Blush.Kakt.Fog. 94 (1935) Vaupel, Zeitschr.f.Sukkf. 1 : 83 (1923) jako Echinocactus pflanzii.

W przeszłości liczne synonimy, które dziś to najwyżej formy stanowiskowe. Roślina dość duża, kulista, z wiekiem pojawiają się odrosty. W hodowli zazwyczaj nie przekracza średnicy 15 cm i wysokości 8 cm. Kolor od zielonego z odcieniem żółtawym poprzez oliwkowy nawet do fioletu. Żebra 8-10, czasami ledwie widoczne, guzki często rozlane, opasłe. Areole owalne z białą wełną. Ciernie promieniste 6-9, mocne, zakrzywione, sztywne, brązowo-białawe czasem z różowym odcieniem, do 25 mm długości. Czasami pojawia się jeden cierń centralny, podobny do promienistych. Kwiaty w krótkiej rurce, do 5 cm długości i średnicy, różowo-białe aż do łososiowych z czerwono-fioletową gardzielą. Owoc kulisty, czerwony 1,5 do 2 cm śr.
Boliwia, Palo Marcado. Argentyna : Salta, Jujuy. Paragwaj : Boqueron.

Inne formy geograficzne:

- G. izozogsii (Izozog basin koło El Atajado,B)
- G. lagunillasense (Lagunillas, B)
- G. comarapense (Comarapa, Valle Grande, B)
- G. millaresii (Millares, B)
- G. riograndense (Rio Grande, B)
- G. lumbrerasense (Lumbreras, A)
oraz:
G. zegarrae, G. marquezii, G. pflanzii v. argentinense, G. pflanzii v. tominense i szereg innych.


Rośliny szybko rosnące kuliste zielone,
czasem z odcieniem szarym.
Kwiaty o krótkiej szyjce.


Najczęściej kolor kwiatów
jasno-różowy
z czerwoną gardzielą.


Owoc czerwony,
pęka poziomo.


G. pflanzii var. albipulpa,
typowe zabarwienie skórki.


G. pflanzii z okolic Rio Juramento,
kwiaty białe.


Kwiaty czasem
czysto morelowe.


Forma argentinense,
wyraźnie różowe kwiaty,
nieco inny układ cierni.


Niektóre kwiaty
przypominają budową i kolorytem
organizmy morskie.


 
 
 
 
 
  powrót do listy gatunków