Gymnocalycium gibbosum
(Haworth) Pfeiffer, Abbild.u.Beschr.bluh.Cact. 2 fig 1 (1845), początkowo jako Echinocactus gibbosus - Haw.Syn.Pl.Succ 173 (1812)

Prawodopodobnie typowy dla rodzaju gatunek (dotychczas za taki uważa się G. denudatum). Roślina kulista, dość szybko rosnąca, niska kolumna 15-20 cm przy średnicy 10-12 cm. Żebra 11-16. Kolor od jasno-zielonego aż do szaro-zielonego czy nawet niebieskawego. Areole z wełną od żółtawej do brązowej. Ciernie promieniste 7-15, ciernie środkowe od różnej ilości (0-6), czasem trudne do rozróżnienia od promienistych. Kwiaty białe dł. 6 i śr. 6 cm. Owoc dość krótki, zielony, maczugowaty.
Argentyna, występują na rozległym obszarze od Patagonii (Rio Negro, Chubut) do Buenos Aires i Mendozy, San Luis na zachodzie.

v. brachypetahun - (Spegazzinii) Bacheberg, Kaktus ABC 289 (1935), ciemno-zielony o długości 2,5 cm, czarne.
v. chubuteuse - roślina mała, stalowo-zielona, wzrost powolny, kwiaty stosunkowo bardzo duże i śnieżno-białe. Czasami obecny cierń centralny.
v. nigrum - korpus i ciernie prawie czarne.
v. nobile - większe rozmiary i długie ciernie.



Roślina kulista, dość szybko rosnąca, niska kolumna
15-20 cm przy średnicy 10-12 cm. Żebra 11-16.


Kwiaty
białe.


v. brachypetalum


v. chubutense


v. nobile -


forma z wyraźnie skręconymi cierniami


forma z białymi cierniami (JPR )


forma reductum


v. nigrum - korpus
i ciernie prawie czarne


f. fennelli (Haage jr)
Y.Ito 1957 (1899)


 
 
 
 
 
  powrót do listy gatunków